Sinds een aantal jaren bestaat er in hospice Heuvelrug een aparte groep vrijwilligers, die incidenteel ingezet kunnen worden. Deze vrijwilligers hebben zich opgegeven om, naast hun gewone diensten in het hospice en wanneer de situatie erom vraagt, voor de gast een wens of bepaalde activiteit te realiseren. Zo kan de gast in het hospice doen wat hij of zij thuis ook graag deed. Bijvoorbeeld schilderen, handwerken, 3D-kaarten maken, naar buiten gaan, muziek maken en samen luisteren, puzzelen, samen een boek uit de bibliotheek van het hospice zoeken, enz...

 

Sommige gasten verblijven voor een langere tijd in het hospice. Daarom is het van belang dat, wanneer de gast er prijs op stelt, wij als vrijwilligers blijven zoeken naar een manier om het de gast tijdens zijn of haar verblijf op het hospice zoveel mogelijk naar de zin te maken. De gast houdt toch daarbij de regie over zijn of haar eigen levensinvulling.

 

Juist in de laatste fase van het leven kan het belangrijk zijn om zoveel mogelijk houvast te hebben aan de eigen vertrouwde bezigheden zoals er thuis in de vertrouwde omgeving mee werd omgegaan. Bovendien kunnen deze bezigheden de zware weg, met veel pijn en verdriet, enigszins verzachten omdat men afgeleid wordt door bezig te zijn met de eigen interesses uit het dagelijks leven.

 

De vrijwilligers staan open voor allerlei wensen en behoeften van de gast en trachten hier zo goed mogelijk op in te spelen. De groep heeft als uitgangspunt: open staan voor de ideeën van de gast en mogelijkheden zoeken om deze realiseren.

 

Het nabij, rustig bij de gast zitten, meeleven of mee te voelen met de weg die de gast moet gaan, is eveneens een mogelijkheid.

 

Een vrijwilligster vertelde: "Er was een gast waar moeilijk contact mee te krijgen was. Deze gast gaf aan dat hij erg graag naar buiten wilde. Daarbuiten op het bankje begon hij te vertellen over zijn gezin. Met trots vertelde hij over zijn kinderen, die gestudeerd hadden en nu een goede baan hebben". Daar buiten, zittend in alle rust en genoeg tijd om te luisteren en te praten, kwam er een gesprek op gang. En dat werd als heel bijzonder ervaren!

 

Deze "extra aandacht" geven was mogelijk omdat de vrijwilligsters daar echt extra voor naar het hospice kwam!

 

De rust, het samenzijn, het samen creatief bezig zijn, het delen van gevoelens en emoties, juist in deze bijzondere periode in iemands leven, ervaren de vrijwilligers als een voorrecht om te mogen meemaken.

Coby Landmeter